Мақалалар

Үндемеу — қасиет пе, әлде сөйлеу — жауапкершілік пе?

Бүгін өзіме мынадай сұрақ қойдым: ойды еркін білдіру құндырақ па, әлде кейде үндемей қала білу ме?

Бүгін бір досыммен телефонмен сөйлескенде үнсіз қалудың қаншалықты құнды екені туралы бір сөз айтылды. Бірақ мені шын ойландырғаны мынау болды: егер сіз бір мәселе бойынша білімге, жинақталған тәжірибеге ие болсаңыз, ал ойларыңыз қоғамның болашағына үлес қосып, бір нәрсені өзгертіп, адамдарға жол көрсете алатын болса, үнсіз қалу — қасиет пе, әлде өз жауапкершілігіңізден қашу ма?

Әрине, әр ойды әр ортада айту міндетті емес; кейде үндемеу — кемелдік, кейде айтылар сөздің дұрыс сәтін күту керек. Алайда қоғамды алға жетелейтін ең маңызды күштердің бірі — ой еркіндігі, пікірлермен батыл бөлісу және әртүрлі көзқарастардың тоғысып, ортақ ақыл қалыптастыруы екенін ұмытпауымыз керек.

Менің ойымша, білімі мен тәжірибесі бар адамдар тек өз әлемінде қалмай, қоғамға пайда әкелу үшін жауапкершілік те алуы тиіс. Өйткені кейде бір ой бір адамның, кейде бүкіл қоғамның, тіпті кейде бір елдің болашағын өзгерте алады.

Енді сіздерден сұрағым келеді: шынымен білетін, тәжірибе жинаған мәселеңіз бойынша ойыңызды еркін айтып, қоғамға пайда келтіруге тырысу құндырақ па, әлде ешбір пікірталасқа араласпай, ештеңеге қатыспай, үнсіз бақылап отыруды таңдау ма?

Сіздің ойыңызша, үндемеу әрқашан қасиет пе, әлде кейбір сәттерде сөйлеу — жауапкершілік пе? Осы тақырыптағы ойларыңыз бен пікірлеріңізді шын ниетпен білгім келеді…

Sabire Meltem Banko
Қоңырау шалу WhatsApp Пошта
WhatsApp арқылы жазыңыз