Susmaq fəzilətdir, yoxsa danışmaq məsuliyyət?
Bu gün özümə belə bir sual verdim: fikirləri azad şəkildə ifadə etmək daha dəyərlidir, yoxsa bəzən susmağı bacarmaq?
Bu gün bir dostumla telefon söhbətimizdə susmağın nə qədər dəyərli olduğuna dair bir cümlə səsləndi. Lakin məni əsl düşündürən bu oldu: əgər bir mövzuda bilik, təcrübə və yığım sahibisinizsə, fikirləriniz cəmiyyətin gələcəyinə töhfə verə, nəyisə dəyişə və insanlara yol göstərə biləcək səviyyədədirsə, susmaq bir fəzilətdirmi, yoxsa daşıdığınız məsuliyyətdən qaçmaq?
Əlbəttə, hər fikrin hər mühitdə dilə gətirilməsi vacib deyil; bəzən susmaq yetkinlikdir, bəzən də deyiləcək sözün doğru vaxtını gözləmək lazımdır. Lakin cəmiyyətləri irəli aparan ən mühüm qüvvələrdən birinin fikir azadlığı, fikirlərin cəsarətlə bölüşülməsi və fərqli baxışların bir araya gələrək ortaq ağlı formalaşdırması olduğunu unutmamalıyıq.
Məncə, bilik və təcrübə sahibi olan insanlar yalnız öz dünyalarında qalmamalı, ictimai fayda yaratmaq naminə məsuliyyət də götürməlidirlər. Çünki bəzən bir fikir bir insanın, bəzən bir cəmiyyətin, hətta bəzən bir ölkənin gələcəyini dəyişə bilər.
İndi sizdən soruşmaq istəyirəm: həqiqətən bilik sahibi olduğunuz, təcrübə qazandığınız bir mövzuda fikirlərinizi azad ifadə edərək cəmiyyətə fayda verməyə çalışmaq daha dəyərlidir, yoxsa heç bir müzakirəyə girmədən, heç nəyə qarışmadan səssizcə müşahidə etməyi seçmək?
Sizcə, susmaq həmişə fəzilətdirmi, yoxsa bəzi hallarda danışmaq bir məsuliyyətdir? Bu barədə fikir və dəyərləndirmələrinizi həqiqətən maraqla gözləyirəm…
